فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ
انصاریان
پس هنگامی که [از کار بسیار مهم تبلیغ] فراغت می یابی، به عبادت و دعا بکوش
آیتی
چون از كار فارغ شوى، به عبادت كوش.
بهرام پور
پس چون فراغت يافتى به [عبادت‌] كوش
فولادوند
پس چون فراغت يافتى، به طاعت دركوش؛
الهی قمشه‌ای
پس چون از نماز و طاعت پرداختی برای دعا همت مصروف دار.
خرمدل
هرگاه (از کار مهمّی) بپرداختی، به دنبال آن (به کار مهمّ دیگری بپرداز و در آن بکوش و) رنج ببر (و فرجام کاری را آغاز کار دیگری‌کن).
خرمشاهی
پس چون فراغت یافتی، [در دعا] بکوش‌
مکارم شیرازی
پس هنگامی که از کار مهمّی فارغ می‌شوی به مهم دیگری پرداز،
معزی
پس هر گاه که فراغت یافتی بایست (بکوش)
مجتبوی
پس چون [از كار] فارغ شدى به عبادت كوش و رنج آن را بر خود هموار كن.
صادقی تهرانی
پس چون (از کار رسالتت) فراغت یافتی، (برای خود جایگزینی) نصب کن‌.
: