Onlar benim düşmanımdır. Yalnız alemlerin Rabbi (benim dostumdur).

"İşte bunlar, gerçekten benim düşmanımdır; yalnızca alemlerin Rabbi hariç"

İbrahim: "Eski atalarınızın ve sizin nelere taptıklarınızı görüyor musunuz? Doğrusu onlar benim düşmanımdır. Dostum ancak Alemlerin Rabbidir. Beni yaratan da, doğru yola eriştiren de O'dur. Beni yediren de, içiren de O'dur. Hasta olduğumda bana O şifa verir. Beni öldürecek, sonra da diriltecek O'dur. Ahiret gününde yanılmalarımı bana bağışlamasını umduğum O'dur. Rabbim! Bana hikmet ver ve beni iyiler arasına kat.

Hiç şüphe yok ki artık, alemlerin Rabbinden başka onlar, bana düşman.

"Şüphesiz onlar benim düşmanım. Ama âlemlerin Rabbi dostum."

feinnehüm `adüvvül lî illâ rabbe-l`âlemîn.

İyi bilin ki onlar benim düşmanımdır; ancak alemlerin Rabbi (benim dostumdur);

"Hep onlar benim düşmanımdır; ancak âlemlerin Rabbi (benim dostumdur)"

Bilin ki ibadet ettiğiniz o tanrılar, Rabbülâlemin hariç, hepsi benim düşmanlarımdır. [10,71; 11,54-56; 6,81; 43,26]

"Onlar benim düşmanımdır; yalnız Evrenlerin Rabbi hariç;"